دنیای علم و آکادمیک هم در دنیای امروزه (در غرب) تا حد زیادی تجاری شده است و همه دانشگاه ها سعی دارند که تعداد دانشجوهاشان را در هر مقطعی افزایش دهند. این قضییه به حدی حاد است که در این وانفسای بودجه تحقیقاتی (یکی دیگر از عوارض جنگهایی که امریکا راه می اندازد) کلی بودجه اختصاص می دهند به این که راهکارهایی پیدا شود که تعداد دانشجو را زیاد کنند. برای پیدا شدن این راهکارها هم یک عده ای منتصب می شوند که مرتب جلسه تشکیل دهند و این جلسات هم غالبا با نهار و پذیرایی همراه است تا اینکه چه جوری مثلا بچه های درس نخوان و تنبل دبیرستانها را بیاورند دانشگاه (بچه درسخوانها که خودشان می روند دانشگاه). بعد استادهای بدبخت مجبورند که یک جوری بالاخره درس تو کله این تنبلها کنند تا که آنها مدرکشان را بگیرند.

همین داستان برای دوره فوق و دکتری هم هست. همین دانشجوی ضعیف وارد سیستم می شود بعد اگر کار خوب گیر نیاورد می خواهد که ادامه تحصیل دهد. پس وارد دوره فوق می شود و آنوقت چه مصیبتهایی که استاد نمی کشد تا این دانشجو فارغ التحصیل شود! حالا این یک طرف قضییه است. از طرف دیگر شبیه همان فشار افزایش تعداد دانشجو روی افزایش میزان تحقیق و مقاله هم هست. همه باید نشان دهند که دارند چهار نعل به طرف فتح دروازه های علم می تازند و همه هم سرشار از نو آوری اند! همان دانشجوی ضعیف هم بالاخره باید یک مقاله ای چیزکی چاپ کند دیگر. ایده های درست و حسابی که از عهده شان بر نمی آیند پس باید برایشان ایده ساخت و پروژه درست کرد. این می شود که پروژه هایی ساخته می شود که فقط بدرد مدرک گرفتن می خورد.

یکی از بچه های زبل ایرانی می گفت: “پروژه که کاری ندارد. شما یک سیگنال به من بده, یک پی-سی-ای و آی-سی-ای می زنم تمام میشه دیگه!” راست می گفت بنده خدا. بی اغراق بالای 70 درصد مقالات (کنفرانسها بخصوص) همین جوری است. بعضی پروژه ها اینجوریست که مثلا آیا بهتر است ما قاشق را از جلو به دهان نزدیک کنیم و یا دستمان را دور گردنمان بپیچیم و بعد به دهان بیاوریم؟ برای اثبات یکی از این دو روش پس باید که از عضلات گردن و دست سیگنالهای عضلانی را گرفت و با روشهای خفن پردازش کرد (با همان متد پی-سی-ای و آی-سی-ای و غیره و ذالک). می خندید و باور نمی کنید؟! بیایید خلاصه یک مقاله را با هم بخوانیم.

من شخصا نویسنده این مقاله ای را که می خواهم بنویسم, می شناسم. روس است و در مسکو ظاهرا استاد بوده و یکسالی در یکی از دانشگاههای کالیفرنیا استخدام شد (در سن 60 سالگی!) بعد از یکسال رفت کانادا و 5 سال در یکی از دانشگاههای کانادا به عنوان پروفسور استخدام شد و دولت هم فوری بهش یک بودجه کلان داد از بس که کلمات غلمبه سلمبه سر هم کرد و همه فکر کردند که خیلی سرش می شود. من همان اوایل سعادت آشنایی با ایشان را پیدا کردم چون به پول احتیاج داشتم و ایشان هم دنبال دانشجویی می گشت که برایش کار کند. بگذریم که داستان من با او مفصل است و با یک دعوای حسابی تمام شد! من به استاد راهنمای خودم گفتم که این بابا باید جاسوس روسیه باشد که اینجوری راه خودش را با این بیسوادیش باز کرده و بودجه گرفته. استادم علیرغم اینکه دل خوشی از آن جناب نداشت نگاه تندی به من کرد که این ایرانی بازیهایت را بگذار کنار و اینقدر توهم توطئه نداشته باش! منهم گفتم چشم! باری 5 سال گذشت و ایشان توسط یک رئیس دپارتمان شجاع بعد از یک جنگ طولانی از دانشگاه اخراج شد. تا جاییکه حتی ایمیل زده بودند که اگر این آدم را در راهروهای دانشگاه هم دیدید به پلیس خبر دهید! ما هم به استادمان گفتیم که دیدی؟ هر که با آل علی در افتاد, ور افتاد!

باری, سطور بالا را که نوشتم داشتم فکر می کردم که خب مقاله چه کسی را این وسط عَلَم کنم که به کسی بر نخورد (هر چند که آنهایی که می خواستم مقاله شان را مثال بیاورم فارسی نمی دانند) یاد این جناب روس افتادم. حال این شما و اینهم خلاصه مقاله ایشان.

بررسی ارگودینامیک و سیستمهای هوش هیبرید در کارآیی اپراتورهای تاسیسات انرژی (هسته ای)

در این مقاله عملکرد اپراتورهای تاسیسات هسته ای بر اساس ارگودینامیک و تئوری هوش هیبرید در سطوح مختلف استراتژی, تاکتیک و عملکرد های مختلف بررسی شده است. بالاخص باید به استراتژیهایی که در صورت بروز حادثه اورژانسی استفاده میشود, توجه نمود. اطلاعات جمع آوری شده از تاسیسات یوکراین و روسیه مورد بررسی قرار گرفت و نتایج نشان می دهد که در یک موقعییت اورژانسی اپراتور می بایست که ضرورتا بسیار کارآمد باشد (خوب شد که ایشان این نکته مهم را فرمودند و ما تفهیم شدیم!). این کارآمدی دو ویژگی آموزشی و انسانی دارد: 1- مجموعه وسیعی از استراتژیها و تاکتیکهایی که اپراتور باید بکار ببندد و 2- سرعت تغییر استراتژی و تاکتیک. نتایج همچنین نشان داده است که بعضی از شرایط اورژانس می توانند خیلی پیچیده باشند (عجب! ما تا حالا فکر می کردیم تاسیسات هسته ای مثل یک پمپ بنزین است!!) و به چند استراتژی همزمان با هم احتیاج داشته باشند در شرایطی که به دلیل دینامیک تاسیسات هسته ای زمان هم محدود است. در این شرایط باید از سیستمهای هوش هیبرید با بکار گیری متخصصین مختلف استفاده شود. (آهان, خب این را از اول می گفتی که پس به وجود آدمهایی مثل شما احتیاج است که در شرایط اورژانس به اپراتور لابد دستور دهند!!)

خوشتان آمد؟! یک مشته حرف بدیهی به خورد من و شما داده است بی آنکه در واقع چیزی بگوید. کدام اطلاعات جمع آوری شده؟ کدام سیستم هوش هیبرید؟ چه مشخصه ای این سیستم دارد یا باید داشته باشد؟ این ارگودینامیک سیستم چی شد پس؟! درست است که این فقط یک خلاصه است ولی هر خلاصه مقاله بخصوص در زمینه های مهندسی می بایست که کامل باشد و حتی تعداد اطلاعات جمع آوری شده, شیوه پردازش و نتایج را صریح بگوید.

در ضمن کلی زور زدم تا این را ترجمه کردم و بازهم تویش کلمه انگلیسی دارد چون نمیدانم که معادل فارسی شان چه میشود. خلاصه ببخشید واصل انگلیسی اش را این زیر خودتان بخوانید.

Ergodynamics and Hybrid Intelligence Systems in the Reliability of Power Plant Operators
1996, 93-108

Based on ergodynamics and the hybrid intelligence theory, an analysis of the nuclear power plant operator’s performance is given at the levels of strategies, tactics, and actions. Special attention is paid to the strategies used in the course of severe accidents at nuclear power plants. Data from Ukrainian and Russian power plants and training centres, and from accidents around the world were collected and processed. It is shown that in an emergency it is essential for the human operator to be flexible. This flexibility includes two main training and personal factors: a large set of strategies and tactics the operator manages to use, and quick transformations between the strategies (tactics). It was also found that some emergency tasks are too complicated: They require simultaneous use of different strategies, with time strictly limited by nuclear power plant dynamics. Those tasks cannot be successfully solved by any individual operator. Hybrid intelligence systems involving different specialists should be used in those cases in order to avoid failures in emergency problem solving.