12 نظر برای “تئوری احتمال بِیز و احتمال وجود خداوند”

1. ravanparish می گوید:
   November 26th, 2007 at 4:34 pm

   این نگاه ساده انگارانه که با ماهی یک ماه عبادتی که بر مبنای احتمالات ( احتمال اینکه خدایی باشه ) بنا شده ، احتمال بدیم که همین عبادات یه روزی به درد ما بخوره ، معجون مسخره ای خواهد شد . احتمال رو روی احتمال بنا کردن . گرچه حتی اگر بر اساس این احتمال که ممکن هست خدایی باشه ، عبادت کرد ، هم مسخره هست :
   ای خدایی که احتمال میدهم باشی ، اگر هستی تو را شکر میکنم !
   مشکل این هست که درک درستی از اعتقاد نداریم . مثل یک رمه گوسفند . و مهمترین عامل این عدم درک ، به نظر من دروغگویی - به معنی عام - هست . ما هنوز ارزش راستی را نمی دونیم .

   [Reply]

2. پي‌كولو می گوید:
   November 26th, 2007 at 6:24 pm

   مطلب جالبي بود. حاصل تئوري بيز به زبان ساده آن است كه براي اندازه‌گيري يك طول يك متري، به ابزاري با دقت بسيار بهتر از يك متر نياز داريم.
   اما درباره‌ي استفاده از آن براي اثبات يا رد وجود خدا، با داوكينز موافقم. درباره‌ي دقت قضاوت مردمان (به جاي ابزار اندازه‌گيري مثالي) هيچ درستنمائي‌يي نمي‌شود قائل شد. اين مثل آن است كه هواشناسي را بر پيش‌بيني آماري مردم بنا كنيم.

   [Reply]

3. رهام می گوید:
   November 28th, 2007 at 10:45 am

   http://delusivefacts.blogspot.com/2007/10/blog-post_20.html
   لطفاً اين مطلب را بخوان…

   [Reply]

4. پرانتز می گوید:
   November 28th, 2007 at 11:40 am

   سلام
   در مورد بند آخر متن فکر می کنم دلیل درست بودن یک قانون احتمال وجود یک قانون کشف نشده است در واقع چون دانش کاملی در مورد شناسایی و اثرات تمام متغییر ها نداریم رابطه ای رو بین علت و معلول پیدا می کنیم و از اونجایی که عوامل موثر بر یک پدیده با توجه به شرایط مکانی و زما نی و …. تغییر می کنند رابطه ما با درصدی از خطا جواب می دهد که اسمش رو می گذاریم احتمال

   [Reply]

5. elfstone می گوید:
   November 28th, 2007 at 12:35 pm

   در مورد اشراف داشتن به تمام جوانب یک موضوع، اصل عدم قطعیت هایزنبرگ به ما نشون میده که هیچ ناظری صرف نظر از نوع و جنسش نمی تونه از یک حد مشخصی در مورد صحت اندازه گیری خودش مطمئن تر باشه! و ثابت میشه که هیچوقت کسی نمی تونه به همه پارامترهای یک موضوع با دقت لازم اشرف داشته باشه با تونه اتفاقی بودن رو از محاسباتش حذف کنه! مثلا ما در مورد ردیابی محل یک الکترون ثابت می کنیم که هیچوقت نمیشه محل دقیق اون رو در لحظه ای خاص محاسبه کرد، بلکه بهترین کاری که میشه کرد اینه که محلهایی که “احتمال” وجود الکترون در وانجا بیشتره رو تعیین کرد. مکانیک کوانتومی در مورد تصادف و احتمالات حرفهای جالب و زیادی برای زدن داره…

   [Reply]

6. kochebagh می گوید:
   November 28th, 2007 at 3:01 pm

   آقا مشکل ما با این آخوندها هم همینه! اونقدر مسئله رو می پیچونن که آخر سر نمی دونم مطلب در مورد چی هست؟!
   اما در مورد بعدالتحریرت یه جورایی باهات موافقم.
   از بابت این پستت هم ممنون،جالب بود و غم انگیز!!

   [Reply]

7. roolygta می گوید:
   November 28th, 2007 at 3:02 pm

   اگه عشق gta هستین یه سر به من بزنین فقط تو رو خدا نظر یادتون نره اینم ادرسم http://www.roolygta.wordpress.com

   [Reply]

8. lukadium می گوید:
   November 28th, 2007 at 3:17 pm

   مرسی بابت مطلبت.
   رشته تحصیلی شما چیه؟!

   [Reply]

9. pooyaa می گوید:
   November 30th, 2007 at 6:32 am

   خب در رابطه با بعدالتحریر
   فکر نمی کنم قسمت آخر سئوال شما را فهمیده باشم (هر چند که nerd factor مطلبتون بالا بود، بالاتر از دیپلم- من که اکابر ردی هستم) اگه به سئوالتون از دیدگاه فلسفی نگاه کنیم:با دوست شما موافقم در کل هیچ چیز تصادفی نیست- هر چیزی دلیلی داره-
   نمیدونم منظورتونااز”تصادفی” در مورد نورونها بود یا کل بیولوزی مد نظزتون؟ واینکه نمودار توزیع نورنها با توزیع پواسان جور درمی یاد رو به حساب تصادفی بودنشون گذاشتید یا قانونمند بودنشون؟

   [Reply]

10. رضا می گوید:
    December 12th, 2007 at 7:21 am

    یک مساله جالب در احتمالات نسبی بودن آن است مثلا اگر در کیسه ای 2 مهره سبز و 2 مهره آبی موجود باشند و دست در داخل کیسه کرده و یک مهره را درآوریم احتمال سبز بودن آن مهره 0.5 است .حال اگر بدون اینکه مهره را نگاه کرده آن را به گوشه ای بیندازیم و مهره دیگری در آوریم باز هم احتمال سبز بودن آن 0.5 است.(چون ما آن مهره اولی را ندیده ایم).اما به عنوان مثال اگر مهره اولی که در آورده ایم را کس دیگری دیده باشد . از دید او احتمال سبز بودن مهره دوم 0.5 نیست (0.33 و یا 0.66 است)..بنابراین می بینیم که احتمالات مطلق نیستندو بستگی به ناظر دارند.

    [Reply]

11. pooyaa می گوید:
    December 12th, 2007 at 2:04 pm

    آقا رضا جالب بود. ممنون

    [Reply]

12. بامداد می گوید:
    December 19th, 2007 at 8:06 am

    سارا جان سلام،

    مطلبت جالب بود و این موضوع ذاتا همیشه داغ هست و خواهد بود. فکر می‌کنم تا وقتی که تکلیف مفهوم «زمان» و به خصوص آغاز یا پیدایش آن برای بشر روشن نشود امکان صحبت کردن به شیوه «ریاضی» در مورد موضوع «واجب الوجود»‌ به صورت مطلق ریاضی وجود نداشته باشه. من شخصا فکر می‌کنم با تکمیل نظریه یکپارچه فیزیک خیلی چیزها روشن‌تر خواهد شد.

    اما در مورد این‌که پدپده‌ها یا پروسه‌های تصادفی وجود ندارند و فقط محصول فقر دانش ما در مورد او پدیده‌ها می‌باشند فکر می‌کنم «الف‌استون» درست توضیح داده در کامنتش. نظریه‌های دهه‌های اخیر فیزیک به ما توضیح می‌دن که برخی از پدیده‌ها «ظریف»تر از اونی هستن که «نگاه» ما اون‌ها را «عوض» نکنه. به این معنی که ما هرگز نخواهیم توانست اون‌ها را نگاه کنیم بدون اینکه در فرایندشون دخل و تصرف انجام ندیم.

    نگرش «مکانیستی» به جهان که تصور می‌کرد رفتار جهان را با «ذره‌بین» و «تلسکوب» می‌شود پیش‌بینی کرد شکست خورده است و به نظر می‌رسد همه پدیدها از قوانین «علیت» آن گونه که «نظم ساعتی» نیوتن می‌پنداشت پیروی نمی‌کنند.

    شاد و موفق باشی
    بامداد

    __________________________________________
    
    سلام بامداد جان
    ممنون از نظرت و اینکه سر زدی.
    زنده باشی

    سارا

    [Reply]

شما چه نظری دارید؟

Name

Mail (will not be published)

Website

Click to cancel reply