12 نظر برای “بیماری‌ای که خلاقیتی سیل آسا به همراه می‌آورد”

1. آذرشب می گوید:
   April 8th, 2008 at 2:42 am

   سارا جان
   مثل همیشه عالی بود ، ممنون

   ولی متاسفانه لینکی که تحت عنوان سایر نقاشی های دیگر
   Anne Adams آورده ای فیلتر شده است ، البته من نظیر آن نقاشی ها را در لینک دوم نیویورک تایمز ندیدم ، اگر فکر میکنی جانشینی برایش داری شاید بد نباشد جایگزین کنی
   هرچه باشد ما در کشور علم و دانش و تقوا زندگی میکنیم و اصلاً درست نیست عکس یک خانم بی حجاب در کنار شوهرش به منظر عموم برسد
   ____________________________________________________

   ممنون میرکا جان و همینطور از لینکت. سعی میکنم نقاشی هاشو همینجا بذارم. باید درست کردن اسلاید شو یاد بگیرم.

   [Reply]
2. آذرشب می گوید:
   April 8th, 2008 at 3:31 am

   ببین این لینک چطوره (اگر دوبار کامنت را send کردم ، زحمت اصلاح را بکش)

   http://memory.ucsf.edu/Art/Patient%20Art/pat_art_adamsa.html

   درسمت چپ تقریبا همان نقاشیهای لینک اول فیلتر شده را آورده است

   [Reply]
3. کمانگیر می گوید:
   April 8th, 2008 at 8:18 am

   اگر شما رو نداشتیم چه می کردیم؟

   ________________________________
   
   سارا: شادی و پایکوبی

   [Reply]
4. pooyaa می گوید:
   April 8th, 2008 at 9:31 am

   سارا جان شما را (ما را) چه شده؟ دقت کرید که ابن چند روزه همش راجع مغز می نویسیم؟
   خدا رحم کنه!
   ____________________________________________
   
   سارا: شما را نمیدانم ولی خودم را میدانم که چرا راجع به مغز مطلب می خوانم و پست می کنم؛ شاید به این وسیله کمی بیشتر مغز پیدا کنم

   [Reply]
5. علیرضا می گوید:
   April 8th, 2008 at 10:06 am

   بسیار خوب و جالب، شبیه سبک خودم نوشتی و ترجمه کردی.
   _____________________________________
   
   سارا: سلام علیرضا خان یک پزشک جان! ممنون از لینک و توجه شما. ولی میگم شاید هم (فقط شاید ها) شما مثل ما ترجمه می کنید!
   شوخی کردم به دل نگیرید. مدتی ست که می خواهم لینک شما رو هم اضافه کنم که من گاه به وبلاگ شما هم سر می زنم که مطالب خوبی دارید؛ کامنت شما بهانه خوبی شد..

   [Reply]
6. یک فتحی می گوید:
   April 8th, 2008 at 10:37 am

   عالی بود سارا جان. راستی قالب نو مبارک. خیلی خوشگل شده.

   درگوشی: سارا جان. من توی مشاعره کم نیاوردما! یک خورده مشکلات جشنواره نوروزی کارها را قاطی کرد. در هر حال شرمندتون شدم.

   راستی سارا جان. اجازه میدهی لینکتون کنم؟ البته شاید یک آی تی نویس لینکتون کلاس فرهنگیتون بیاد پایین اما دیگر این دفعه رو ببخشید
   ______________________________________________
   
   سارا: ممنون از یک عدد فتحی خان! مشاعره هم حسابی خوب بود و محظوظ شدم, دستت درد نکنه. در ضمن برای لینک کردن که دیگه اجازه نمی خواد! شما لطف می کنید. ولی چرا اینقدر تواضع؟

   [Reply]
7. حبیب می گوید:
   April 8th, 2008 at 3:46 pm

   جالب بود ممنون

   [Reply]
8. محمود می گوید:
   April 9th, 2008 at 10:31 am

   مطلب جالبی بود. منو کنجکاو کرد که بگردم قطعه “بولرو” اثر “موریس راول” رو پیدا کنم. بعد از شنیدنش فهمیدم این قطعه خیلی بیشتر از اینها آشنا و معروفه. فقط از شناسنامه اش بی خبر بودم. لینکش رو اینجا می ذارم شاید خواننده هاتون مایل باشند بشنوند البته زمانش طولانیه (8 دقیقه) و بعد از چند دقیقه آدم کم کم حس می کنه داره خل میشه! فکر می کنم به خاطر همون تکرار وسواس گونه است:http://avayemoj.com/2008/04/08/brain-disease-that-cause-creativity
   گاه به گاهی به وبلاگتون سر می زدم اما بعد از این به دلایلی مرتب خواهم خوند! بدون اجازه قبلی لینکتون رو اضافه کردم.

   _______________________________________________________

   سارا: سلام محمود خان جان! بسیار ممنون از لینک (البته در کامنت دومی!) به متن هم اضافه اش کردم. بنظرم همون تکه های اولش رو زیاد رو برنامه های مختلف میذارن ولی گوش کردن همه اش بقول شما آدمو خل میکنه! منو که کلافه میکنه احتمالا برای اینکه هیچ استعدادی در موسیقی خلاق ندارم! در ضمن شما لطف دارید که اینجا سر می زنین!

   [Reply]
9. محمود می گوید:
   April 9th, 2008 at 10:32 am

   ببخشید از حواس پرت من! لینک خودتون رو برای خودتون گذاشتم:

   http://www.youtube.com/watch?v=ggsCw4i0S-U

   [Reply]
10. آسمان آبی می گوید:
    April 9th, 2008 at 11:33 am

    من به این نتیجه رسیدم طرف راسته مغزم آک بنده!!!
    این مرحوم مغفوره که بین ما دیگه نیست ولی خدائیش این شد نقاشی!!!

    _________________________________________

    

    [Reply]
11. آسمان آبی می گوید:
    April 10th, 2008 at 4:44 am

    در مورد پارکینسون(دیکته اش درسته؟!)هم همینه یعنی مدار های نورونی که مربوط به دوپامین (مسیر دوپامینرژیک)میشه فعالیتشون کم می شه، چون حالت رقابتی داره مسیر های کولینرژیک (استی کولین) فرصت پیدا می کنند و فعالیتشون بیشتر می شه!!!و گرفتگی عضلات میده از اون جا که استی کولین نورو ترنسمیتری که محرک عضلات.تا اون جا که یادمه یه تاثیری هم بر حافظه داره(مطمئن نیستم، اگه قاط نزده باشم)
    خلاصه اگر مسیری از کار بیافته بخش دیگری به صورت بسیار فعال به کار می افتد!

    [Reply]
12. آسمان آبی می گوید:
    April 12th, 2008 at 3:02 am

    بله ظاهرا درست گفته بودم، خره یکی از این بچه های GP یا به قول شماMDرو به کار گرفتم(ازش در خواست نمودم) تا بگه بالینی پارکینسون چیه،گرفتگی عضلات که تایید بود از اولش هم معلوم بود ولی خوب گفت می زنند روی آرنجشون و دستشون ناگهان می پره که بهش می گن مدل چاقوی ضامن دار!!!(این طوری می نویسند،ببخشید من هنوز کتاب های شنگول و منگول و شاهزاده کوچولو می خونم از این کلمات بلد نیستم)و از طرفی هم حافظه طولانی مدتشون خوب می شه ولی کوتاه مدتشون مشکل پیدا می کنه !
    البته مراحل ابتدایی ترمرور (لرزش)دست در زمانی که دست آزاد است را داریم. صحتش پای اون آدمه!

    [Reply]

شما چه نظری دارید؟

Name

Mail (will not be published)

Website

Click to cancel reply