حتماً شما هم شنیدهاید که برخی از افرادی که سکته قلبی کردهاند و بعد بطرز معجزآسایی به زندگی برگشتهاند همه متفقاً یک تجربه مشابه را بازگو میکنند. آنها میگویند که در آن حالتی که پرستار و یا دکترها دیگر ناامید شده بودند و دستگاه ECG ضربان قلب را صفر نشان میداده، آنها خود بدن خویش را در روی تخت میدیدهاند و همینطور پرستارها را هم میدیدهاند. جالب است که این گونه اخبار را من (سارا) در ایران هیچوقت نشنیده بودم. گویی که ایرانی جماعت وقتی که می میرد دیگر تمایلی به برگشت به زندگی ندارد! ولی در تلویزیون اینجا کم و بیش از این برنامهها هست که با این قبیل افراد که تجاربی از این دست داشتهاند مصاحبه میکند.
حال نکته قابل ذکر اینست که اخیرا، یعنی از ماه گذشته، به گزارش بیبیسی، بزرگترین تحقیق علمی به دنبال کشف راز تجربه خارج از بدن در حالات نزدیک مرگ در 25 بیمارستان امریکا و انگلیس آغاز شده است. این یک تحقیق سه ساله است و به دنبال آن است که ببیند چقدر ادعای برخی از افراد مبنی بر داشتن تجربه خارج از بدن در شرایط نزدیک به مرگ صحت دارد. برای اثبات این قضییه یکسری روزنامه و عکس روی زمین در اتاقهایی که بیماران وخیم قلبی را نگاه میدارند تعبیه کردهاند که آن روزنامهها و یا عکسها برای بیمار فقط در صورتی قابل رویت است که او از نزدیک سقف به زمین نگاه کند و به عبارتی تنها وقتی آنها را میبیند که روحش به واقع از بدن خارج شده باشد. به گفته یکی از دکترهای محقق اگر هیچ کدام از کسانی که برای مدتی، هرچقدر کوتاه، قلبش ایستاده باشد و بعد دوباره به زندگی برگشته باشد، آن تصاویر را ندیده باشد آنوقت میتوان گفت که تجربه خارج از بدن تنها یک توهم است و نه واقعییت. ولی باید صبر کرد و مشاهده نمود.
October 8th, 2008 at 1:53 am
قربان NDE که چیز تازهای نیست…باز بی بی سی کار داده دست مردم.!!
»»» Near death expriences
__________________________________
شما ببخشید بیبیسی و سیبیسی و هر رسانه دیگر را! ولی تازگیاش در روش آبجکتیوی است که برای اثبات استفاده میکنند و نه مفهوم قضییه که همیشه ادعا شده است.
[Reply]
October 8th, 2008 at 3:18 pm
http://www.iands.org/research/important_studies/dr_penny_sartori,_phd:_prospective_study.html
این صفحه ای است که خلاصه تحقیق مصاحبه شونده بی بی سی- خانم Penny Sartori را پست کرده.
اشکال این روشها (بطور خلاصه) این است که نمی توان کسی را مجبور کرد که به اجبار چیزی را ببیند. مثلا اگر شما شاهد یک تصادف ناگوار باشید لزوما رهگذری که آنجا بوده را نه می بینید و نه به خاطر می آورید.
نکته دیگر اینکه در این تحقیق انجام شده فرق است بین تجربه نزدیک به مرگ NDE و تجربه خارج از بدنOBE. خیلها خاطره درستی از NDE نداشتند و تا زمانی که در مصاحبه با آنها این مسئله ذکر نشده بود. اصلا چیزی به خاطر نداشتند. و وقتی بخاطر می آورند بازگوئی این مسئله برایشان خیلی سخت بود. (شاید مانند زمانی که شما رویایی دیده باشید و نه خاطره خوبی از آن داهرید و نه به زبان قابل وصف هستند)
نکته آخر اشاره به تمایز این تجربیات با حالت توهم (که بخاطر استفاده از داروهای ضد درد و بیهوشی بوجود می آید) بود و اینکه تئوریهای امروزی که آگاهی را مربوط به فعالیت عصبی-زیستی مغز مرتبط می دانند قابلیت توضیح این پدیده ها را ندارند.
حتما از برداشت من فهمیدید که که من معتقد به درستی NDE هستم (دلایل خودمو دارم) حالا ببینیم نتایج دوستان دانشمند علم پزشکی چه خواهد بود..
در ضمن سارا خانم به نظر من مرز مشخصی بین ابجکتیوتی و سابجکتویتی وجود نداره. (با احترام)
[Reply]
سارا رها Reply:
October 8th, 2008 at 4:35 pm
پویای عزیز
ممنون از لینک و نظر. با احترام به شما باید بگویم که بین روش آبجکتیو و سابجکتیو اساساً فرقهای بنیادینی هست. در ارتباط با این قضییه خاص, حرف شما درست است که ممکن است لزوماً همه مثلا آن تصویر تعبیه شده روی زمین را نبینند. یعنی ندیدن تصویر توسط چند نفر لزوما تئوری وجود تجربه خارج از بدن را نقض نمی کند ولی در این آزمایش جدیدی که قرار است انجام شود صحبت بر سر تست 1500 نفر است که همچه تجربه ای را داشته اند (با فرض اینکه در عرض سه سال در 25 بیمارستان 1500 نفر خواهند داشت که قلبشان برای لحظاتی از کار افتاده و بعد دوباره به زندگی برگشته باشند.) آنوقت اگر هیچیک از آن 1500 نفر تصویر روی زمین را ندیده باشند, پس نتیجه خواهند گرفت که آن ادعا با احتمال زیادی توهم است. حتی اگر یک نفر از 1500 نفر هم ببیند تئوری نمی تواند که نقض شود. و اگر هم هیچیک نبینند باز هم 100% نقض نمی شود ولی با حساب احتمالات نقض اش بیش از درستی اش محتمل خواهد بود.
[Reply]
pooyaa Reply:
October 10th, 2008 at 9:57 am
با شما موافقم
همانطور که اشاره کردید از نظر علم احتمالات خیلی سخت است که با اسناد به عدم تحقق موارد در نمونه های آماری عدم حقیقت باوری را اثبات کرد.
در مورد آبحکتیوتی منظورم این بود که هیچ چیز مطلق وجود ندارند از جمله همین آبجکتیوتی
[Reply]
October 8th, 2008 at 5:03 pm
خيلي عاليه، من كه از لحاظ علمي نمي دونم ولي فكر كنم اينطوري وجود يا عدم وجود روح در كالبد انسانها بررسي ميشه.
[Reply]
October 8th, 2008 at 5:38 pm
دقیقا فیلم جالبی با همین موضوع ساخته شده به نام “مرگ جویان”. یکی از دیالوگ هاش خیلی جالب بود:
امروز، روز خوبی برای مردن نیست
http://en.wikipedia.org/wiki/Flatliners
[Reply]
October 9th, 2008 at 1:58 am
این گونه اخبار تو مجله ها زیاد دیده می شه
))انهایی که مردند و زنده شدند((
[Reply]
October 10th, 2008 at 7:19 am
سارا خانم عزیز ظاهرا باوجود آنکه سالی جندبار به وطن سرمیزند گرفتاریها مجال مشاهده تغییر ایران را حداقل دراین مورد به شما نداده است
در ایام ماه مبارک از افطار تا پاسی از شب 29 یا سی روز تمام سزیالهائی با این مضمون ساخته میشود که روح شخص درحال کما ناظر برجسم خود وحرکت وفعالیت کادر بیمارستانی است وحتی سفر میکند درعروسی شرکت می کند با آدم های زنده مباحثه می کند و. . . .
این تلقینات که در محضر تعداد زیادی متخصص فقه تدوین و با هزینه های میلیاردی در سر سفره شام وافطار به خورد مردم داده میشود
(مصداق وعده آوردن پول نفت سرسفره مردم که دراساس نادرست است وفریبی بیش نبوده ) بدون هدف نیست .
یادم می آید در یکی از پستهای زیبایتان که گرفتاریهای بیمار آلزایمری را توضیح داده بودید (ومن بسیار از آن بهره بردم چون سنم در حدود بروز این مشکل است )از اینکه انسانی با توانائی های بسیار چگونه تااین حد ناتوان میشود که حتی از یاد میبرد خانه دوران کودکیش را سالهاست ترک کرده.و گفته بودید پس نقش روح انسان در اینخالت چه میشود ؟ روحی که حتی با تلاشی جسم هم هنوز فعال است ….
امیدوارم پروژه تحقیقاتی یادشده هرچه زودتر نتیجه بدهد اگرچه بسیاری از نتایج تخقیقات علمی که بر اوهام خط بطلان کشیده اند برای کسانی که ادامه وتقویت اوهام نزد مردم برایشان سود دارد جائی ندارد ومردم ساده دل وغیرمطلع کماکان بازیچه ای بیش نیستند …
[Reply]
October 11th, 2008 at 12:10 pm
سارا جان این از اون مقوله هایی هست که من بهش خیلی علاقمند هستم . تجربه های خیلی کوچولویی هم دارم که مایل به بیان اونها نیستم ولی به این قضیه کاملا اعتقاد دارم که روح را میتوان به طور اختیاری از بدن خارج کرد یا بر اثر عواملی روح از بدن خارج میشه که همراه با آگاهی نیست .
[Reply]
October 11th, 2008 at 9:17 pm
داستان قشنگ نوشته شده بود. و هر چند که اشاره به پیش زمینه فکری در جهان آزاد اشکالی نداره و اصلا قصد استفاده (یا سوء استقاده) هم اینجا نبوده ولی چون در ایران امروز ما از این مثالها برای بی ارزش کردن طرف مقابل استفاده می شه (چون یک توده ای بچه اش رو می زنده همی توده ای ها اینطوریند و اصلا انسانیت سرشون نمی شه!)- این موضوع منو از توجه به اصل داستان پرت کرد!
[Reply]
سارا رها Reply:
October 12th, 2008 at 12:06 am
اصلا همچه تعمیمی در مخیله من نمی گنجید که شما و یکی دو نفر دیگر هم در آن وبلاگی که این داستان کپی شده بود, گفتند. مشکل تعمیم بخشی نابجا در همه چیز ممکن است. ولی البته یک نکته مد نظرم بوده و آن اشاره به پدر مادرهایی است که خیلی درست و غلط با بچه می کنند و معتقدند که بچه از آن همان بچگی باید اصولی را خیلی سفت و سخت رعایت کند و در این راه تنبیه تنها حربه شان است. ما یک فامیلی داشتیم که خیلی مذهبی بود, از اونا که یک چشمی رو می گیرند. چه کتکها که به بچه هایش نمی زد و چقدر آنها را در زیرزمین خانه زندانی میکرد….
[Reply]
October 19th, 2008 at 3:01 am
با سلام . وبلاگ خیلی خوبی داری موفق باشی به وبلاگ ما هم سر بزن اگه خواستی منو لینک کن منم شما را لینک می کنم .
http://itclub.blogfa.com
moh2sen2006@yahoo.com
محسن
اگر مایل به تبادل لینک هستید آمادگی خود را با ورود به وبلاگ من و در قسمت نظر ها اعلام نمایید
[Reply]